ΨΗΦΙΣΜΑ ΤΗΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΨΥΧΙΚΗ ΥΓΕΙΑ ΤΗΣ 13 ΜΑΡΤΗ

ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΥΠΟΥΡΓΟ ΥΓΕΙΑΣ

ΚΟΙΝ: Δ/ΝΣΗ ΨΥΧΙΚΗΣ ΥΓΕΙΑΣ

ΨΗΦΙΣΜΑ ΤΗΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΨΥΧΙΚΗ ΥΓΕΙΑ ΤΗΣ 13 ΜΑΡΤΗ

Η σημερινή συγκέντρωση για την ψυχική υγεία εκφράζει την πλήρη και ριζική αντίθεσή της στις ακολουθούμενες πολιτικές στην ψυχική υγεία και την υγεία γενικότερα, που την κατεδαφίζουν και την καταργούν ως δημόσιο και υψηλού ποιοτικού επιπέδου αγαθό, το οποίο θα πρέπει να παρέχεται ισότιμα και δωρεάν σε όλους, ανεξαρτήτως της οικονομικής ή  ασφαλιστικής τους κατάστασης –πολιτικές  που οδηγούν διάπλατα στην ιδιωτικοποίησή της και στη μετατροπή της σε προνόμιο των ‘λίγων’, ενώ στους ‘πολλούς’ παρέχεται ήδη υποτυπωδώς ή και καθόλου.

Το μνημόνιου ΕΕ/ΔΝΤ, που με τόση ευλάβεια εφαρμόζει, στα πλαίσια της συνολικής κυβερνητικής πολιτικής, η ηγεσία του Υπουργείου Υγείας, έχει ως συνέπεια την ραγδαία αύξηση των ανασφάλιστων, αυτών που, παρά την όποια ασφάλισή τους, πρέπει να πληρώνουν για τα φάρμακά τους, αυτών που χαμένοι μέσα στον κυκεώνα του ΕΟΠΠΥ μένουν τελείως αβοήθητοι τόσο από τη δήθεν πρωτοβάθμια φροντίδα, όσο και από ένα νοσοκομειακό σύστημα υπό κατάρρευση.

Με το προσωπικό στον δημόσιο τομέα να βλέπει δραστικά μειωμένες τις αποδοχές του και με το φάσμα της απόλυσης, ενώ αυτό στον ιδιωτικό τομέα (ΜΚΟ, όπου μειώθηκε η κρατική επιχορήγηση κατά 55%) να αντιμετωπίζει τον ταυτόχρονο εκβιασμό της απόλυσης για μείωση του μισθού μέχρι και 50% και την ίδια την απόλυση την επόμενη μέρα.

Με τις δημόσιες υπηρεσίες υγείας και ψυχικής υγείας να είναι όχι μόνο κάτω από τα όρια της ασφαλούς  λειτουργίας, αλλά και σε προφανή αδυναμία καθαυτό λειτουργίας (ξενώνες, οικοτροφεία, ψυχιατρικά τμήματα κλπ) λόγω της αδυναμίας αντικατάστασης όσων φεύγουν σε σύνταξη, εξαιτίας της απαγόρευσης των  προσλήψεων – και ενώ επικρέμεται το φάσμα των απολύσεων μέσω των δήθεν ‘αξιολογήσεων’ στα πλαίσια της μνημονιακής  απόφασης για μείωση κατά 150.000 των δημοσίων υπαλλήλων.  

Με την ολοσχερή κατάρρευση του όποιου κοινωνικού κράτους υπήρχε μέχρι τώρα, με την περικοπή, εκτός των συντάξεων γήρατος, και των συντάξεων και επιδομάτων αναπηρίας, μέσω της απόφασης για μείωσή τους τόσο ως προς τον αριθμό των αποδεκτών, όσο και ως προς το ύψος τους, καθώς και μέσω της δραματικής αύξησης των δυσκολιών για την έγκριση ή ανανέωσή τους.

Με την πρωτοφανούς αυθαιρεσίας και φασιστικού χαρακτήρα απόφαση του Υπουργείου Υγείας, μέσω της ελληνικής μνημονιακής Βουλής, για κατακράτηση μεγάλου ποσοστού των συντάξεων (ατομικών εισοδημάτων) των ασθενών που φιλοξενούνται σε ξενώνες και οικοτροφεία του δημόσιου και ιδιωτικού μη κερδοσκοπικού τομέα.

Με τις προτάσεις, αλλά και διαδικασίες εν εξελίξει, για μεταλλαγή του ψυχιατρικού θεσμού προς μιαν άκρως κατασταλτική κατεύθυνση, με την δημιουργία ειδικών  ψυχιατρείων ‘υψηλής’ και ‘μέσης’ ασφάλειας, κλειδωμένα, με συρματοπλέγματα και κάμερες, με τη δημιουργία ειδικών κλειδωμένων τμημάτων (οξέων περιστατικών) εντός των ψυχιατρικών κλινικών των γενικών νοσοκομείων και των ψυχιατρείων, με απομονώσεις  κλπ.

Με την διευρυνόμενη και εντεινόμενη,  μέσω των ανωτέρω μέτρων, αλλά και μέσω

της ραγδαία αυξανόμενης κοινωνικής εξαθλίωσης και του κρατικού αυταρχισμού, 

καταστρατήγηση των δικαιωμάτων των ψυχικά πασχόντων και την δημιουργία συνθηκών πραγματικού κοινωνικού τους εξοστρακισμού και εξόντωσης.

Απαιτούμε:

1.     Την διασφάλιση για όλους πλήρους ασφαλιστικής κάλυψης ώστε να τυγχάνουν δημόσιας, ποιοτικής και δωρεάν φροντίδας, με πλήρη κάλυψη των αναγκών σε παροχή υπηρεσιών (συμπεριλαμβανομένου του φαρμάκου).

2.     Την απόρριψη της όποιας ρύθμισης για περιορισμό της έκτασης και του ύψους των αναπηρικών συντάξεων και των επιδομάτων, καθώς και την κατάργηση των ατέρμονων γραφειοκρατικών διαδικασιών και της αυστηροποίησης των προϋποθέσεων για χορήγηση επιδομάτων και συντάξεων - αυστηροποίηση που δεν έχει καμιάν επιστημονική βάση, αλλά σαν στόχο μόνο την εφαρμογή των όρων του μνημονίου για περιστολή των κοινωνικών δαπανών.

3.     Την άμεση κατάργηση των νόμων που προβλέπουν την κατακράτηση των συντάξεων των φιλοξενούμενων σε στεγαστικές δομές ψυχικής υγείας του δημόσιου και του ιδιωτικού μη κερδοσκοπικού τομέα.

4.     Την δημιουργία κανονικά αμειβόμενων θέσεων εργασίας στον δημόσιο και στον ιδιωτικό τομέα, ΚΟΙΣΠΕ κλπ, ως κύριου μέσου κοινωνικής επανένταξης.

5.     Την απόρριψη όλων των προτάσεων του «Σχεδίου για την Αναθεώρηση του ‘Ψυχαργώς’», που προβλέπουν ιδιωτικοποίηση της ψυχικής υγείας, την δημιουργία ‘ειδικών’ ψυχιατρείων και την αύξηση του κατασταλτικού και ‘κλειστού’ χαρακτήρα της ψυχιατρικής, αντί  για το ‘άνοιγμά’ της στην κοινότητα, με πλήρη σεβασμό των δικαιωμάτων και ισότιμη επικοινωνία με τον χρήστη των υπηρεσιών. Η απόρριψη αυτού του Σχεδίου δεν σημαίνει, φυσικά, την επιστροφή σ΄ ένα ήδη αυταρχικό και φαρμακοκεντρικό μοντέλο, μετεξέλιξη του οποίου αποτελούν οι προτάσεις του Σχεδίου, ως εφαρμογή των επιταγών του μνημονίου. Σημαίνει την μετάβαση σε μιαν ‘άλλη’ ψυχιατρική, σε μιαν ‘άλλη’ προσέγγιση στην ψυχική οδύνη και στην διαφορετική εμπειρία.

6.     Την κατάργηση όλων των νόμων και ρυθμίσεων που προβλέπουν μείωση των αποδοχών στον δημόσιο και στον ιδιωτικό τομέα, καθώς και των σχεδιασμών για απολύσεις και εφεδρεία και, αντίθετα προς αυτά, την αύξηση των αποδοχών και τις άμεσες προσλήψεις προσωπικού όλων των ειδικοτήτων, ως τον ‘ουκ άνευ’ όρο για να μπορέσουν οι υπηρεσίες να λειτουργήσουν με ασφάλεια και θεραπευτικά.

7.     Υγεία και Ψυχική Υγεία είναι δημόσιο αγαθό, που παρέχεται ισότιμα και δωρεάν στον χρήστη, από λειτουργούς απολύτως επαρκείς σε αριθμό και εκπαίδευση, με ικανοποιητικές αποδοχές και με εξασφαλισμένη θέση εργασίας.

8.     Όλα αυτά σημαίνουν αύξηση των δαπανών για την υγεία και την ψυχική υγεία και ανατροπή του μνημονίου και των πολιτικών που αυτό επιτάσσει. Σημαίνουν, επίσης, ότι οι υπηρεσίες μπορούν ν΄ αντιμετωπίσουν την κρίση, εντός της οποίας βρίσκονται, μόνο διαμέσου της ανάληψης του ελέγχου της λειτουργίας τους από τους ίδιους τους εργαζόμενους, τους χρήστες των υπηρεσιών και την ευρύτερη κοινωνία για τις ανάγκες της οποίας υπάρχουν.

Δίκτυο ανθρώπων που ακούνε φωνές

Πανελλαδική Συσπείρωση για την Ψυχιατρική Μεταρρύθμιση

Ομάδα Αυτοεκπροσώπησης ΚΨΥ Αγίων Αναργύρων

Σωματείων νοσηλευομένων Δρομοκαϊτείου « Η Αυτονομία»

13/3/2012

Η ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΨΥΧΙΚΗ ΥΓΕΙΑ ΣΤΙΣ 13 ΜΑΡΤΗ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΥΓΕΙΑΣ

«ΘΕΛΟΥΜΕ ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΚΟΡΟΪΔΙΑ»

ΑΛΛΑ Ο ΓΓ ΠΡΟΝΟΙΑΣ Γ. ΚΑΤΡΙΒΑΝΟΣ ΑΠΑΝΤΑ: «ΜΑΘΕΤΕ  ΝΑ ΖΕΙΤΕ ΑΠΟ ΕΔΩ ΚΑΙ ΠΕΡΑ ΜΕ ΤΑ ΛΙΓΑ» ΚΑΙ ΜΕ ΤΟ ΤΙΠΟΤΑ

Μια στιγμή, σημαντική, ‘ενός αγώνα διαρκείας’ ήταν η συγκέντρωση για την ψυχική υγεία που πραγματοποιήθηκε στις 13 Μάρτη έξω από το Υπουργείο Υγείας. Με μια σημαντική παρουσία (πάνω από 150 ατόμων) ‘χρηστών’ των υπηρεσιών, εργαζόμενων στον δημόσιο, αλλά και στον ιδιωτικό τομέα, στο18 Ανω, αλλά και πολλών ατόμων και ομάδων από πολιτικές και κοινωνικές συλλογικότητες και συνελεύσεις, για τις οποίες η υγεία και η ψυχική υγεία έχουν αρχίσει να γίνονται ζητήματα προς αντιμετώπιση πάνω σε κινηματική βάση.

Κόσμος αρκετός για να κλείσει η Αριστοτέλους μπροστά στο Υπουργείο για πάνω από τρεις ώρες, ώστε  να στηθούν τα μηχανήματα για την συναυλία και να δημιουργηθούν οι ‘χώροι’ για τα θεατρικά δρώμενα. Κι΄ αυτό παρά τις κακές καιρικές συνθήκες και, κυρίως, παρά το γεγονός ότι, όχι τυχαία, το σωματείο των εργαζόμενων του ΨΝΑ είχε καλέσει γενική συνέλευση για την ίδια μέρα και ώρα με αυτή της συγκέντρωσης.

Συμβολικό της όλης εκδήλωσης, το ‘πανώ -κούκλα’ που είχαν κατεβάσει τα μέλη του Κέντρου Ημέρας του ΚΨΥ Αγίων Αναργύρων, με το ένα της χέρι να έχει υψωμένα και ανοικτά τα δυο δάκτυλα (δείκτη και μέσο) και άλλο και τα πέντε…

«Θέλουμε Υγεία και όχι κοροϊδία» από τη μια μεριά,

«Ανθρωπιά, Ζωή, Δικαίωμα» από την άλλη.

Εξαιρετικά σημαντική ήταν η συμβολή των Active Member και των Lost Bodies (το τρίτο συγκρότημα, οι Chewing gun, δεν έγινε δυνατό να παίξει γιατί εκείνη τη στιγμή είχε ξεκινήσει μια ‘ψιλή βροχή’ με απρόβλεπτη εξέλιξη), ενώ  ενθουσιασμό προκάλεσαν σε όλους τα δρώμενα της θεατρικής ομάδας Mute (ο ‘Ντελάλης’ κα) και του Playback Ψ. Εξίσου σημαντική απήχηση είχε σε όλους τους συγκεντρωμένους (και στους λίγους άστεγους και μετανάστες που περνούσαν εκείνη την ώρα έξω από το Υπουργείο) η ‘κοινωνική κουζίνα του στεκιού μεταναστών el CHEf’ που είχε ετοιμάσει και μοίρασε απλόχερα σε όλους  ‘φακές με ψωμί’.

Ισως το πιο σημαντικό από τις διεργασίες μεταξύ συγκεντρωμένων και καλλιτεχνικών ομάδων ήταν οι αυθόρμητες ιδέες και προτάσεις  που πρόκυψαν για συνέχιση και ανάπτυξη αυτής της συνεργασίας με συναυλίες και εκδηλώσεις για την  ψυχική υγεία, στις οποίες το καλλιτεχνικό στοιχείο θ΄ αποτελεί έναν εμπλουτισμό και ταυτόχρονα ανάδειξη του πολιτικού τους μηνύματος.

Αυτή η συγκέντρωση έγινε για ν΄ αναδείξει τη δραματική κατάσταση στο χώρο της ψυχικής υγείας και στις ζωές ‘θεραπευομένων και θεραπευτών’ ταυτόχρονα, αλλά και της κοινωνίας ολόκληρης. Στόχος ήταν η ανάδειξη της ανάγκης για τη σφυρηλάτηση ενός κοινού μετώπου πάλης, στην πράξη και όχι στα λόγια.

Μια συγκέντρωση έξω από ένα Υπουργείο που έκανε ότι δεν άκουγε (αν και είχε ήδη καλέσει τα ΜΑΤ, «για καλό και για κακό»), στο οποίο μπαινόβγαιναν όλα τα γνωστά στελέχη - επιτελείς και συνεργάτες του Λοβέρδου, τόσο για το «Σχέδιο Αναθεώρησης του ‘Ψυχαργώς’» όσο και για την διαχείριση και τον ‘μεταξύ μας’ καταμερισμό των κονδυλίων του ΕΣΠΑ.

Μια μέρα σαν όλες τις άλλες – μια μέρα της εποχής του μνημονίου. Και μέσα στο Υπουργείο, συσκέψεις  επί συσκέψεων, υπερκινητικότητα  στα γραφεία υφυπουργών και γραμματέων. Απ΄ έξω, φωνές, μουσικές και δρώμενα – που μέσα έφταναν ως ένας θόρυβος στ΄ αυτιά πολυάσχολων υψηλά ιστάμενων υπηρεσιακών παραγόντων, που συσκέπτονταν με ένα και μόνο στόχο: την εφαρμογή των επιταγών του μνημονίου.

Με μια φωτεινή νησίδα: το προσωπικό της Διεύθυνσης Ψυχικής Υγείας και το κείμενο που

συνυπέγραψε ενάντια στην κατακράτηση των συντάξεων των φιλοξενούμενων στις στεγαστικές δομές.

Κι΄ όταν εδέησε, ύστερα από έντονες πιέσεις, ένα εκ των στελεχών, ο ΓΓ Πρόνοιας Γ. Κατριβάνος,  να συναντήσει μιαν αντιπροσωπεία των συγκεντρωμένων, αυτή η πυρετώδης και αμετακίνητη προσήλωση στο μνημόνιο, στην διάλυση της ψυχικής υγείας και στην καταστροφή των πιο αδύναμων στρωμάτων αυτής της  κοινωνίας, εκφράστηκε με τον πιο καθαρό τρόπο - τον τρόπο ακριβώς του ανθρώπου που έχει οριστεί να είναι ακριβώς στην είσοδο του ‘Καιάδα’ και δουλειά του είναι να σπρώχνει, χωρίς πολλά-πολλά, τους ανθρώπους μέσα σ΄ αυτόν…

Οταν, πχ, επισημάνθηκε στον κ. Κατριβάνο ότι πολλοί εκ του προσωπικού στο δημόσιο (πχ στο ΨΝΑ) παίρνουν, στην δεκαπενθήμερη καταβολή του μισθού τους, 150-250 ευρώ, κάποιοι μέχρι και 3 ευρώ, η αυθόρμητη απάντησή του ήταν ότι «πρέπει, πλέον, να μάθουν να ζουν έτσι…».

Κι΄ όταν τέθηκε το ζήτημα της κατακράτησης των συντάξεων των φιλοξενούμενων σε στεγαστικές δομές (και ήταν αυτό στο οποίο αφιερώθηκε ο περισσότερος χρόνος της συνάντησης), η απάντηση ήταν ότι «αφού τα παίρνουν (και για να μη τα παίρνουν) οι συγγενείς, τα παίρνει τα κράτος, γιατί η σύνταξη είναι για το φαγητό,  τα ρούχα και τα παπούτσια και το κράτος, που δεν υποχρεούται, πλέον, να προσφέρει αυτά τα πράγματα, θα κανονίζει τα κατακρατούμενα ποσά να πηγαίνουν σ΄ αυτά».

Κλασσική λαϊκίστικη παραποίηση της αλήθειας προκειμένου να περάσει ένα από τα πιο αδυσώπητα μέτρα του μνημονίου. Δεν μπαίνει καν ζήτημα ότι πρέπει να έχουν τα λεφτά τους. Οχι,  καθόλου … κάποιος πρέπει να τους τα πάρει. Όχι πια οι συγγενείς (που, πρακτικά, συμβαίνει σε πολύ λίγες, συγκρτικά, περιπτώσεις, οι οποίες θα μπορούσαν ν΄ αντιμετωπιστούν), αλλά εμείς… η τρόικα.

Και όταν μετά από αυτή την αναφορά στο τι υποχρεούται, και τι όχι, το κράτος, επισημάνθηκε η σημασία της κοινωνικής πολιτικής και ο ρόλος της Πρόνοιας, ο κ. Κατριβάνος πολύ ετοιμόλογα και πάλι απάντησε ότι «πολλή Πρόνοια είχαμε στην Ελλάδα, μάλιστα παραείχαμε Πρόνοια και αυτό δεν μπορεί να συνεχιστεί άλλο…».

Καταλαβαίνει κανείς γιατί ο διάλογος είναι πλέον αδύνατος με αυτούς τους εκτελεστικούς γκαουλάϊτερ του μνημονίου, συνεργάτες του επιτελικού γκαουλάϊτερ της τρόικας Λοβέρδου. Προς επιβεβαίωση του χαρακτηρισμού αυτού είναι το γεγονός ότι, την ίδια μέρα της κινητοποίησης έξω από το Υπουργείο, ο υφυπουργός Μ. Τιμοσίδης ζήτησε από την Δ/νση Ψυχικής Υγείας, ακριβώς μετά την κοινοποίηση του κειμένου που συνυπέγραψαν όλοι υπάλληλοι της εν λόγω Δ/νσης, την έναρξη των διαδικασιών για την άμεση εφαρμογή των σχετικών νόμων που έχουν ψηφιστεί, για τα ΝΠΔΔ πέρσι και για τα ΝΠΙΔ πριν  λίγες μέρες – ‘από 200 βουλευτές’, όπως είπε περήφανα ο κ. Κατριβάνος.

Αλλωστε και η συνάντηση την οποία ζήτησαν και στην οποία παραβρέθηκαν εκπρόσωποι της Συσπείρωσης για την Ψυχιατρική Μεταρρύθμιση, του Δικτύου Hearing Voices και της ομάδας Αυτοεκπροσώπησης του ΚΨΥ Αγίων Αναργύρων, ήταν πιο πολύ για να δοθεί ένα κείμενο με αιτήματα και διεκδικήσεις παρά για το ότι έτρεφε κανείς τις όποιες αυταπάτες για τις απαντήσεις που περίμενε. Αλλωστε, όλα αυτά είναι ευκαιρίες ώστε ‘να μαθαίνει’ κανείς και αυτό που μαθαίνει από τη συνάντηση με τον Κατριβάνο είναι ότι αυτή η κυβέρνηση και αυτό το Υπουργείο προχωρούν ακάθεκτα στην εξόντωση των ψυχικά πασχόντων και της ψυχικής υγείας και ότι ο αγώνας πρέπει να συνεχιστεί, να διευρυνθεί  και να αποκτήσει μορφές  ικανές να ανατρέψουν το μνημόνιο και αυτές τις καταστροφικές πολιτικές του.

 Ένα σημαντικό ζήτημα που μπορεί να ενώσει σε κοινό αγώνα, πέρα από την αφαίμαξη των αποδοχών και τις επικρεμάμενες απολύσεις, είναι, επίσης, οι ενέργειες που πρέπει να γίνουν τώρα, από τους εργαζόμενους στον δημόσιο και στον ιδιωτικό τομέα, για την ακύρωση στην πράξη του νόμου για την κατακράτηση των συντάξεων.

ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ ΤΗΣ ΨΥΧΙΚΗΣ ΥΓΕΙΑΣ

ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ ΤΗΣ ΨΥΧΙΚΗΣ ΥΓΕΙΑΣ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΕΜΠΡΑΚΤΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ

ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΥΓΕΙΑΣ, ΣΤΙΣ 13 ΜΑΡΤΗ

Η Ψυχική Υγεία είναι από τα πρώτα και πιο ‘εύκολα’ θύματα της οικονομικής κρίσης και του μνημονίου. Δεν περνάει μέρα που η κυβέρνηση των εντολοδόχων της τρόικας, με άμεσο εκτελεστή τον Λοβέρδο και το επιτελείο του, να μην επινοούν, προς άμεση εφαρμογή,  σωρεία μέτρων που παράγουν αρρώστια αντί για υγεία, που φράζουν το δρόμο στους πολλούς για λήψη βοήθειας, κάνοντάς την προνόμιο όσων έχουν να πληρώσουν, οδηγώντας συχνά, αντί στη φροντίδα και στη θεραπεία, στην εξόντωση και στο θάνατο.

Η Ψυχική Υγεία, όπως και η Υγεία γενικά, έχει μετατραπεί, πλέον, σε ένα ζωτικό ζήτημα προς άμεση αντιμετώπιση. Η ραγδαία αποδόμηση του μέχρι τώρα βιοτικού επιπέδου, των εργασιακών σχέσεων και του όποιου κράτους πρόνοιας υπήρχε, έχει σπρώξει εκατοντάδες χιλιάδες  σε καταστάσεις απελπισίας και ποικίλες μορφές ψυχικής οδύνης. Οι πάσχοντες από σοβαρά προβλήματα ψυχικής υγείας βλέπουν τους στοιχειώδεις κοινωνικούς (και τους, συνδεδεμένους με αυτούς, υπαρξιακούς) όρους, που τους κρατούσαν εντός, ή στα όρια, του κοινωνικού ιστού, να καταρρέουν και να σπρώχνονται σ΄ ένα πραγματικό (και όχι μεταφορικό) Καιάδα. Και την ίδια στιγμή που το αίτημα για παροχή υπηρεσιών εκρήγνυται και γίνεται πιο πολύπλοκο, η ίδια ακριβώς πολιτική του μνημονίου, που το προκαλεί και το συγκροτεί, είναι αυτή που ταυτόχρονα διαλύει και μεταλλάσσει το δημόσιο σύστημα της Υγείας και της Ψυχικής Υγείας σε μια κατεύθυνση αχαλίνωτης ιδιωτικοποίησης, από τη μια και επιβολής κατασταλτικών πρακτικών, δομών και υπηρεσιών, από την άλλη.  

Με μια πολιτική για το φάρμακο υποταγμένη στις επιταγές για θηριώδεις περικοπές, από τη μια, και στο πώς, από την άλλη, θα μοιραστεί αυτό που απομένει ως κερδοφορία των φαρμακοβιομηχάνων – κάνοντας, έτσι, το φάρμακο, δυσεύρετο, που συχνά, όταν το βρεις, πρέπει να το πληρώσεις και επιπλέον, αναξιόπιστο.

Με ραγδαία αυξανόμενο τον αριθμό των ανασφάλιστων, που μάλιστα καλούνται  να πληρώσουν ακόμα και για  την (συχνά ακούσια) νοσηλεία τους,  που προμηθεύονται με όλο και μεγαλύτερη δυσκολία τα εκάστοτε αναγκαία φάρμακα, με τα γλίσχρα επιδόματα των πιο φτωχών περικομμένα, με δυσπρόσιτες γραφειοκρατικές διαδικασίες για να τους χορηγηθούν, ή για να τα ανανεώσουν και με τον άμεσο κίνδυνο να τα χάσουν τελείως.

Με όλες τις υπηρεσίες στο δρόμο της ιδιωτικοποίησης: ακόμα και τα, μέχρι τώρα δημόσια, Κέντρα Ψυχικής Υγείας παραδίδονται στις ΜΚΟ, ενώ, την ίδια στιγμή που συρρικνώνεται η κρατική χρηματοδότηση των ΜΚΟ για την λειτουργία των ξενώνων και των οικοτροφείων που τους έχουν ανατεθεί από το κράτος (με επικρεμάμενο τον κίνδυνο επιστροφής των φιλοξενουμένων στα ψυχιατρεία), ανοίγει  ο δρόμος για την μετατροπή τους σε καθαρά κερδοσκοπικές οργανώσεις με τη ρύθμιση που πρόσφατα πέρασε από τη Βουλή ο Λοβέρδος να κατακρατείται (υψηλό) ποσοστό της σύνταξης των φιλοξενούμενων στις στεγαστικές δομές. Δεν ξεχνάμε ότι αντίστοιχη διάταξη έχει ψηφιστεί και για τις στεγαστικές δομές του δημόσιου από πέρσι και απλώς δεν έχει εφαρμοστεί ακόμα. Προφανώς, όποιος δεν έχει σύνταξη ή δεν συναινεί να πληρώσει, θα πετιέται στο δρόμο. Στην ίδια κατεύθυνση λειτουργούν προτάσεις για απαίτηση, από τις ΜΚΟ, χρημάτων από τους συγγενείς για την ‘φιλοξενία’ του ασθενούς στη στεγαστική δομή,

Από την άλλη, με δεδομένη την «κοινωνική ανάθεση» για την διατήρηση της κατεστημένης

κοινωνικής τάξης, στη βάση της οποίας λειτουργεί, η ψυχιατρική, που πάντα συνέχεε την

θεραπεία με τον κοινωνικό έλεγχο, ωθείται, προγραμματίζεται, αλλά και επιλέγει να γράψει, σ΄ αυτή την περίοδο, νέες, χωρίς προηγούμενο, σελίδες στην ιστορία της ψυχιατρικής καταστολής. Από τα ψυχιατρικά τμήματα νοσηλείας στα γενικά νοσοκομεία, όπου προγραμματίζεται η ίδρυση, εντός αυτών, κλειδωμένων τμημάτων (με ‘λευκά κελιά’ κλπ), όπου θα μπορούν να εγκλείονται ακόμα και νοσηλευόμενοι εκουσίως, μέχρι τα (εισαγόμενα από την Μ. Βρετανία) ‘υψηλής’ και ‘μέσης’ ασφαλείας δικαστικά ψυχιατρεία (με υψηλούς τοίχους,  συρματοπλέγματα, κάμερες κλπ) για τον έλεγχο και τον εγκλεισμό  των ανθρώπων που κρίνονται ως οι φορείς αυτού που κατασκευάζεται και εν συνεχεία ορίζεται και αναλόγως αντιμετωπίζεται, ως ‘κοινωνική επικινδυνότητα’.

Η ψυχική υγεία πρέπει να τεθεί ως ένα ζήτημα (εξίσου με άλλα) άμεσης προτεραιότητας  παντού,  για μια διαδικασία που θα ενώσει, σε κοινό αγώνα στους δρόμους,  χρήστες των υπηρεσιών, οικογένειες, λειτουργούς ψυχικής υγείας στον δημόσιο και στον ιδιωτικό τομέα, φοιτητές, συνδικαλιστικές οργανώσεις, κοινωνικές συλλογικότητες που μάχονται για την κοινωνική χειραφέτηση.

Για να δημιουργήσουμε τους κοινωνικούς και κινηματικούς όρους (αλλά και της εναλλακτικής κουλτούρας), που θα επιτρέψουν ν΄ ακουστεί η φωνή της ψυχικής οδύνης, η διαφορετική εμπειρία, αλήθειες και λογικές καταπιεσμένες και ακυρωμένες από την κατεστημένη «κανονικότητα», ν΄ αναδειχτεί η σημασία μιας εναλλακτικής  προσέγγισης σε μια «κανονικότητα» πιο άρρωστη από αυτό που, αυτή η «κανονικότητα» (του μνημονίου, της εξαθλίωσης και της κοινωνικής εξόντωσης), ορίζει ως «αρρώστια».  

Για να μπει φρένο στις πολιτικές του κοινωνικού Καιάδα και της εξόντωσης των πιο ευάλωτων και αποκλεισμένων στρωμάτων αυτής της κοινωνίας.

Καλούμε όλους να συμμετάσχουν στην διαδήλωση στο Υπουργείο Υγείας, στις 13 Μαρτίου, ώρα 10 πμ. Μια διαδήλωση - στιγμή ενός αγώνα διαρκείας.

Στο πλαίσιο της διαδήλωσης έχει προγραμματιστεί να συμμετάσχουν και να αναδείξουν τα περιεχόμενά της με τον δικό τους τρόπο :

Τα συγκροτήματα Active Member, Lost Bodies, Chewing Gun.

Η τραγουδίστρια Μάρθα Φριντζήλα.

Η θεατρική ομάδα Playback Ψ, σ’  ένα διαδραστικό δρώμενο.

Η θεατρική ομάδα Mute, που θα παρουσιάσει τον ‘Ντελάλη’.

Το ‘Θέατρο Σκιών’ Αθως Δανέλης.

Θα συμμετέχει και Κοινωνική Κουζίνα

Δίκτυο Ανθρώπων που ακούνε φωνές

Πανελλαδική Συσπείρωση για την Ψυχιατρική Μεταρρύθμιση

Ομάδα Αυτοεκπροσώπησης ΚΨΥ Αγίων Αναργύρων

Σωματείο Νοσηλευομένων Δρομοκαιτείου «Αυτονομία»

Επικοινωνία

athinahvsynantisi@gmail.com

info@psyspirosi.gr

τηλ. 6944302577,  6945801233                                                                                4/3/2012

      

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΚΑΘΗΓΗΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΠΑΝΤΕΙΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΚΑΙ ΔΩΡΕΑΝ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ

Αγαπητέ φοιτητή, φοιτήτρια,

Σήμερα ήρθες να δώσεις εξετάσεις που θα σε φέρουν κοντύτερα στην απόκτηση του πτυχίου σου. Αφού ενδιαφέρεσαι να αποφοιτήσεις, ενδιαφέρσου και για το ίδιο το πτυχίο και τις σπουδές σου, ενδιαφέρσου για το πανεπιστήμιό σου.

Από το καλοκαίρι, οι φοιτητές, οι καθηγητές και οι εργαζόμενοι εναντιωνόμαστε στο νόμο 4009 για την ανώτατη εκπαίδευση. Στο Πάντειο έγιναν μαζικές ΓΣ. Φοιτητών και καταλήψεις. Και οι σύλλογοι των καθηγητών και των διοικητικών υπαλλήλων εξέφρασαν κατηγορηματικά την αντίθεσή τους σε ένα νόμο έκτρωμα που οι πρυτάνεις όλων των πανεπιστημίων έχουν χαρακτηρίσει θεσμική εκτροπή και έχουν προσβάλλει ως αντισυνταγματικό.

Δεν θεωρούμε ότι το πανεπιστήμιο έτσι όπως είναι τώρα εκφράζει αυτό που θέλουμε. Ούτε οι σπουδές είναι δωρεάν, ούτε όλα λειτουργούν όπως θα έπρεπε. Όμως το πανεπιστημιακό κίνημα με τους αγώνες του κατάφερε να διατηρηθεί το άρθρο 16 που κατοχυρώνει την υποχρέωση της πολιτείας να χρηματοδοτεί τα πανεπιστήμια, να μην υπάρχουν δίδακτρα στις προπτυχιακές σπουδές, και οι καθηγητές να είναι δημόσιοι λειτουργοί, πράγμα που κατοχυρώνει την ακαδημαϊκή ελευθερία.

Όλα αυτά ο νέος νόμος έρχεται να τα παρακάμψει και να τα καταργήσει με έναν απίστευτα απολυταρχικό τρόπο. Ήδη από τα 6 εκατ. επιχορήγησης το Πάντειο θα πάρει μόνο τα 3 και κάτω από τον εκβιασμό της εφαρμογής του νόμου. Οι ήδη μικρές παροχές στους φοιτητές συρρικνώνονται (βλ. πάσο και συγγράμματα) και είναι σίγουρο ότι θα βρεθούν τρόποι να πληρώνει κανείς για τις προπτυχιακές σπουδές στο μέλλον. Επίσης με πρωτοφανή τρόπο η Υπουργός έπαψε από τα καθήκοντά τους όλους τους καθηγητές που μετείχαν στη Σύγκλητο της Σχολής Καλών Τεχνών και αναγκάστηκε στη συνέχεια να ανακαλέσει μπροστά στη διάλυση των σπουδών. Το έκανε σαν επίδειξη δύναμης στους καθηγητές όλων των σχολών για να τους τρομοκρατήσει. Αν δεν είμαστε ευχαριστημένοι με την ταχύτητα διεκπεραίωσης θεμάτων από τις διοικητικές υπηρεσίες με τεράστια έλλειψη προσωπικού, τι να πούμε όταν θα εφαρμοστούν οι εφεδρείες και θα φύγουν και άλλοι;

Σήμερα η κοινωνία μας βάλλεται απίστευτα. Ο καθένας μας το ζει στην οικογένειά του, στον περίγυρό του. Τις τελευταίες μέρες που ο κόσμος βγήκε να διαδηλώσει την οργή του αντιμετώπισε μια βίαιη καταστολή. Τα βίαια αυτά μέτρα λιτότητας που επιθυμούν όσοι υπογράφουν το μνημόνιο δεν μπορούν να επιβληθούν παρά με βία στην κοινωνία. Σε αυτά τα πλαίσια ποια θα είναι η τύχη ένος πανεπιστημίου κοινωνικών και πολιτικών επιστημών; Ήδη μιλούν για συγχωνεύσεις τμημάτων. Όσα δεν έχουν «ανταποδοτική αξία» θα εξαφανισθούν. Τι αξία θα έχει το πτυχίο τους;

Θα παραδώσουμε το Πάντειο στις αχόρταγες δυνάμεις της αγοράς που τα τελευταία 2 χρόνια μνημονιακής πολιτικής ληστεύουν τις ζωές μας σπρώχνοντας την κοινωνία στην εξαθλίωση; Είμαστε και μεις κομμάτι της κοινωνίας στο οποίο επιτίθενται  βάρβαρα οι εκαστοτε κυβερνήσεις που υπό τις κατευθύνσεις της ΕΕ και του ΔΝΤ διαλύουν κάθε στοιχείο κοινωνικής πρόνοιας και δημοσίων αγαθών που είχε απομείνει. Δεν θα τους χαρίσουμε το Δημόσιο Πανεπιστήμιο. Δεν θα τους αφήσουμε να το διαλύσουν.

Παλεύουμε ενάντια στην εφαρμογή του νέου νόμου που φτιάχνει ένα πανεπιστήμιο-επιχείρηση, ένα αυταρχικό διδασκαλείο που θα διοικείται από λιγοστούς απόλυτους άρχοντες των σπουδών και των οικονομικών στρατηγικών του. Παλεύουμε καταρχήν ενάντια στην εκλογή του Συμβουλίου Διοίκησης στο Πάντειο (14 Μαρτίου 2012) που προβλέπει ο νέος νόμος.

Το Συμβούλιο Διοίκησης είναι κρίσιμος κόμβος για να εμπεδωθούν πολύ πιο εύκολα οι νέες κατευθύνσεις για τη συρρίκνωση, επιχειρηματοποίηση και αυταρχικοποίηση της ανώτατης εκπαίδευσης. Καταργεί το αυτοδιοίκητο των πανεπιστημίων καθώς τα μισά του μέλη είναι από ανθρώπους εκτός πανεπιστημίου (όπως και ο πρόεδρός του), πολιτικούς και επιχειρηματίες. Το Συμβούλιο θα αποφασίζει  χωρίς να λογοδοτεί πουθενά. Κανένα κομμάτι της πανεπιστημιακής κοινότητας (και κυρίως οι φοιτητές και οι εργαζόμενοι) δεν θα αντιπροσωπεύεται.  Το Συμβούλιο θα διορίζει τους κοσμήτορες,  που θα έχουν δικαίωμα να καθορίζουν ακόμα και το πρόγραμμα σπουδών, και θα εφαρμόσει το νόμο σε όλες τις πτυχές του. Η περιουσία του πανεπιστημίου και η φοιτητική μέριμνα (σίτιση/στέγαση)  θα μεταφερθεί σε Ανώνυμη Εταιρεία.Τα τμήματα θα συγχωνευτούν σε σχολές και τα πτυχία θα υποβαθμιστούν σε κατάρτιση χωρίς αντίκρυσμα. Καθώς δεν θα λογοδοτεί σε κανέναν, το Συμβούλιο θα μπορεί ευκολότερα να πάρει αποφάσεις για κατάργηση τμημάτων, για απολύσεις διοικητικού προσωπικού, για επιβολή διδάκτρων που θα μετακυλύουν τη συνταγματική υποχρέωση της πολιτείας για χρηματοδότηση των πανεπιστημίων στο φοιτητή και την οικογένειά του όπως ηδη γίνεται και με τα συγγράμματα και το πάσο και άλλων μορφών κατάργησης του δωρεάν χαρακτήρα της Ανώτατης Εκπαίδευσης.  Μετά την εφαρμογή αυτού του νόμου δεν θα μιλάμε πια για πανεπιστήμιο.

Για αυτό σε καλούμε να ενδιαφερθείς για το πανεπιστήμιο και να παλέψεις για αυτό. Πληροφορήσου, μην μένεις αμέτοχος, μην πιστεύεις ότι μόνο εσύ θα γλιτώσεις από τη λαίλαπα. Πήγαινε στις ΓΣ του συλλόγου σου. Έλα στις συγκεντρώσεις της πρωτοβουλίας φοιτητών, καθηγητών, εργαζομένων για την υπεράσπιση του Δημόσιου και Δωρεάν πανεπιστημίου για να εκφράσεις την άποψη σου και να ακούσεις και άλλους.

Όλοι μαζί μπορούμε!

ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ 23 ΦΛΕΒΑΡΗ 2011  στις 2.00

            ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΚΑΘΗΓΗΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΠΑΝΤΕΙΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΚΑΙ ΔΩΡΕΑΝ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ