Τρίτη, 29 Δεκεμβρίου 2009

in memoriam

Μου το έστειλε ο φίλος μου Emanuele Balzani, με αφορμή τη χθεσινή ανάρτηση 25 δεκέμβρη 2009. το νεκρό παιδί.
Είναι το τραγούδι El pájaro negro, που άκούγεται στην τελευταία σκηνή της ταινίας Latcho Drom, του Tony Gatlif [1994). Η La Caíta τραγουδάει, κοιτάζοντας από τον λόφο απέναντι, τον καινούργιο οικισμό στον οποίο δεν χωράνε οι ρομά.
In memoriam, μου έγραφε ο Emanuele και το δημοσιεύω στον "οικισμό" γιατί δεν "χώραγε" στα σχόλια.
Οι στίχοι είναι του Tony Gatlif
Καθώς δεν επιτρεπόταν η μεταφορά του YouTube-clip στην ανάρτηση, βάζω τη δ/ση όπου μπορεί να το δει κανείς
El pájaro negro
You, you're a stork
Who has landed on Earth.
Me, I'm a black bird who has taken flight.
Why does your wicked mouth spit on me?
What harm is it to you
That my skin is dark...
And my hair gypsy black?
From Isabelle the Catholic...
From Hitler to Franco...
We have been the victims
of their wars.
Some evenings, some evenings
Like many other evenings...
Some evenings I find myself envying...
The respect that you give to your dog.
Why does your wicked mouth spit on me?
What harm is it to you
That my skin is dark...
And my hair gypsy black?
El pájaro negro
Ay, tú eres una cigüeña
que rozó la tierra.
Yo soy un pájaro negro
caido en ella.
¿Por qué me escupes en la cara
Qué más te podía hacer ser yo
que por ser morena y gitana?
Que más remedio compañera
que por ser morena y gitana?
Desde Isabela La Católica
Desde Hitler hasta Franco
fueron víctimas
de sus guerrastoitos los gitanos.
A lgunas noches
Algunas noches como otras noches
me muero de envidia
viendo como acaricias
a tu perro.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου